Historia lubi się powtarzać.

Przyjechałam do domu w piątek po 23.00. Tragiczna droga, mnóstwo śniegu, na dodatek jakiś wypadek, przez który wlekliśmy się z Warszawy 4 godziny. Jak tylko wróciłam, praktycznie od razu padłam na łóżko, na którym spała Natulia. Nie chciałam jej obudzić, ale tak jakoś wyszło, że zanim ja się wbiję pod kołderkę to kręcę się strasznie, i takim sposobem Natulia przebudziła się i zaczęłyśmy gadać... prawie do północy. Próbowałam kilkakrotnie przemówić jej do rozsądku, że pora spać i że jestem naprawdę zmęczona, ale Młoda nie potrafiła. Mówiła tylko: "Jak tylko zrobię, że jest cisza, to od razu przypominam sobie, że miałam powiedzieć coś jeszcze." Zrobię, że jest cisza? :D Haha, naprawdę się uśmiałyśmy; ostatecznie zrobiłyśmy ciszę obie i zasnęłyśmy.

Cieszyłam się na świąteczne jedzonko, ale niestety w sobotę wieczorem zaczął boleć mnie brzuch. Oho, pomyślałam, powtórka z rozrywki? Rok temu było tak samo: w Wielką Sobotę miałam spore problemy z żołądkiem. Nie myliłam się. Wymiotowałam od godziny 18.00 do 1.00 w nocy. Dziś na szczęście jest już dobrze, ale nie poszłam jeszcze do Kościoła, a na śniadanie zjadłam... kisiel i dwa plasterki gotowanego schabu. Ach, nie pojadłam za dużo.

A teraz siedzimy sobie z Natulią, słuchamy piosenek i wszystkiego, co nam wpadnie w ucho, m.in. Klik z reklamy Gerbera. :D Niestety jutro wracam już do Warszawy, a we wtorek idę do pracy. Szkoda, że Święta są takie krótkie. Na szczęście Natulia przyjeżdża do mnie w połowie kwietnia na weekend, więc spędzimy trochę więcej czasu razem. Już czekam na to. :)

Buziaki  :*

Wesołych!

Nie umiem być srebrnym aniołem –
ni gorejącym krzakiem –
tyle Zmartwychwstań już przeszło –
a serce mam byle jakie.

Tyle procesji z dzwonami –
tyle już Alleluja –
a moja świętość dziurawa
na ćwiartce włoska się buja.

Wiatr gra mi na kościach mych psalmy
jak na koślawej fujarce -
żeby choć papież spojrzał
na mnie - przez białe swe palce.

Żeby choć Matka Boska
przez chmur zabite wciąż deski –
uśmiech mi Swój zesłała
jak ptaszka we mgle niebieskiej.

I wiem, gdy łzę swoją trzymam
jak złoty kamyk z procy –
zrozumie mnie mały Baranek
z najcichszej Wielkiej Nocy.

Pyszczek położy na ręku
sumienia wywróci podszewkę –
serca mojego ocali
czerwoną chorągiewkę.

ks. J. Twardowski 

Zdrowych, spokojnych, spędzonych w rodzinnym ciepełku Świąt Wielkiej Nocy

życzą Bazylia i Natulia. ♥

Zima, zima, zima...

Eh, ta zimowa pogoda mnie już przytłacza. Nie tak jak powinno być. Pytam po raz kolejny: Co to za Wielkanoc ze śniegiem?!
Prze tą zimę jestem nawet bardziej senna. Na przykład dzisiaj obudziłam się gotowa do tego, aby wziąć sobie laptopka do łóżka i sprawdzić moje ulubione strony w internecie, jak zawsze Było jednak jeszcze wcześnie, więc pomyślałam, że wezmę supermegafajną książkę i kontynuuję jej czytanie. Wzięłam więc ową książkę, przeczytałam jedną stronę... i zasnęłam. Nawet sobie z tego nie zdałam sprawy, tylko potem, jak się obudziłam, to zorientowałam się, że obok mnie leży zamknięta książka, a ja znowu muszę szukać, na której stronie skończyłam. Książka ma 425 stron, więc to szukanie wcale nie jest takie łatwe :p
Tym czasem nadal układamy z Mamą puzzle. Ramka już jest ułożona, nie jest źle ;) Aczkolwiek to układanie jest naprawdę megatrudne, a jak zaczęło się i ułożyło już mniej więcej 200 elementów, to dziwnie byłoby je ponownie spakować do pudełka. Wyzwanie podjęte, musimy więc ułożyć te puzzle do końca.
A poza tym, to nadal przygotowania świąteczne i nudy. Bazylia przyjeżdża, (to trochę lepsza wiadomość) ale dopiero o dwudziestej drugiej, a pewnie wtedy będę już spała, biorąc pod uwagę moją senność.
Świąt jakoś nie czuję, nie wiem jak to będzie ;/

Pozdrawiam, Natulia ;*

O pomaganiu, sprzątaniu i gotowaniu.

Święta coraz bliżej! A co za tym idzie, coraz więcej roboty. Przed chwilą miałam okazję pokroić pieczarki do bigosu. Właściwie to jedna z niewielu rzeczy, w jakich mogłam pomóc mamie. Zawsze, kiedy ją pytam "Mamo, mam Ci w czymś pomóc?" to odpowiada "Na razie nie" i temat się zamyka, a ja siedzę i się nudzę. Ogólnie, to mama chyba woli zrobić coś sama, a dwa razy lepiej niż ja. Bo jeśli chodzi np. o sprzątanie czy gotowanie, to radzę sobie kiepsko, szczególnie z tym drugim. Mój poziom umiejętności kulinarnych jest poniżej normy, a moje danie reprezentacyjne to jajecznica. Super, co? Czasami sobie nawet wyobrażam, jak to będzie w moim dorosłym życiu, czy ja będę potrafiła cokolwiek normalnego ugotować? Jeśli nie, to będzie musiał robić to mój mąż, o ile w ogóle kogoś takiego sobie znajdę. Ale na razie nie myślę o żadnym mężu, chłopaku, czy kimkolwiek takim, bo jestem jeszcze za młoda i już! ;)

I nie cierpię sprzątać. Raczej jestem typem bałaganiary, chociaż może głupio to tutaj pisać. Bałagan w pokoju mi rzadko przeszkadza, przechodzę obok niego obojętnie. Tylko jak mama się wkurzy, że jest syf, no to wtedy sprzątam ;) 

Ale pomagam w różnych pracach domowych, jeśli ktoś mnie o to poprosi. Przy okazji mogę uczyć się nowych rzeczy i stawać się trochę bardziej samodzielna :)

Okazało się jednak, że w te Święta nie muszę robić aż tak dużo. Trochę mi żal mamy, kiedy patrzę, jak się krząta po kuchni i jest naprawdę zmęczona, ale wtedy, gdy chcę jej pomóc, to mówi, że nie potrzebuje pomocy. Dziwne, co? 

A Wy? Macie dużo roboty przed Świętami? Pomagacie w przygotowaniach? ;)

Buziaki, Natulia ;*

Upragniony odpoczynek od nauki.

Dzień dobry wszystkim :)  Wczoraj nie pisałam. Cóż, powtarzać się nie będę, że nudno :> Dzisiaj na szczęście był ostatni dzień, w którym trzeba iść do szkoły, teraz pomaganie w domu i Święta wielkanocne. Zawsze jakiś odpoczynek od codziennej nauki. Wracamy do szkoły dopiero w środę + dla nas, laureatów konkursów przedmiotowych jest jeszcze czwartek wolny, kiedy to reszta szóstoklasistów będzie głowiła się nad arkuszem pytań :D Cóż, zasłużyło się ^^
W piątek przyjeżdża Bazylia, już się doczekać nie mogę, bardzo dawno się nie widziałyśmy. Skype (przynajmniej u niej) poszedł "w odstawkę" więc wideorozmowy też nie wykonałyśmy ;) A jest to fajne rozwiązanie, jeśli oczywiście wiecie o czym mówię. No i Bazylia przywiezie ze sobą Nowe Rzeczy, jak ja to nazywam ;) Tym razem będzie to spódniczka i legginsy, no i lustra, aby dopełnić jakoś wystrój mojego pokoju :)
A no nie wiem, co tam jeszcze napisać. Chyba na razie to tyle. Napiszę, jak się będzie coś więcej działo. A więc, do napisania ;*
Natulia :)

Nudny poniedziałek...

Dzisiaj raczej niezbyt ciekawy dzień. W szkole normalnie, zaczęliśmy dzisiaj dyżury na korytarzu. Fajnie jest rozstawiać pierwszoklasistów pod ścianami i kazać być grzecznemu, ale się nas nie słuchają. Nie mamy wpływu na nich :p
Dostałam 6 z polskiego za napisanie listu, najładniej :) Na religii oglądaliśmy film "Pasja", na matmie nudy, a na angielskim znowu mieliśmy jakąś dziwną głupawkę, heh. Muszę odrobić lekcje. O 17 pędzę na lekcję pianina. Z tego wnioskuję, że wrócę pewnie dosyć późno i nie starczy mi czasu na wiele rzeczy, które mam ochotę zrobić. Na przykład układanie puzzli... Wciągnęło mnie to trochę, przyznam. Wczoraj siedziałam nad tym z mamą 3,5 godziny, a nadal tylko połowa ramki ułożona >,< Spoko.
No nie wiem, coś tam na razie porobię, nudno trochę jest. Bazylia przyjeżdża dopiero w piątek, jednak nie mogę doczekać się czwartku, wtedy chyba nie idziemy do szkoły, ale muszę się upewnić... W każdym razie u nas ruszyły już wielkie przygotowania świąteczne i zapowiada się tydzień ciężkiej roboty.
Do jutra, buziaki ;*
Natulia <3

Lubię poniedziałki!

Ale tylko takie jak dzisiaj. Wprawdzie rano czułam się dość kiepsko i miałam małe problemy zdrowotne, dlatego też nie poszłam do pracy, ale teraz jest już w porządku. Jak tylko poczułam się lepiej to pojechałam na uczelnię, żeby przedłużyć ważność legitymacji, potem ogarnęłam jeszcze kilka spraw w centrum (głównie na poczcie) i pojechałam na Banacha. Lubię ten bazarek. Poza ubraniami są tam zawsze świeże owoce i warzywa, ciastka, słodkości. Dziś, poza koszulą w kartkę dorwałam tam dwie piękne czerwone papryki i natkę pietruszki. Wszystko aromatyczne i pachnące.

Potem zajrzałam jeszcze do Biedry, bo w lodówce pustki. Kupiłam m.in. mięso mielone i ryż, a to oznacza, ze zrobię faszerowane papryczki na obiad. Mmm, same pyszności. :)
Jak wróciłam to zrobiłam pranie, poodkurzałam, poukładałam ubrania w szafce. Teraz wpuszczam do pokoju pierwszy ciepły wiaterek i promienie słońca. W Warszawie wiosna.

Dacie wiarę? :)

O wszystkim.

Sobota była naprawdę fajna, mimo straszliwego mrozu. Odwiedziny najlepszych kumpeli z liceum pozytywnie mnie naładowały i przypomniały nam stare czasy liceum, kiedy spotykałyśmy się u mnie na stancji, robiłyśmy nocki, oglądałyśmy filmy, piłyśmy Redd'sy i gadałyśmy, gadałyśmy i gadałyśmy. Wczoraj wprawdzie ani nie piłyśmy nic poza sokiem i herbatką, ani nie oglądałyśmy filmów, ale rozmawiałyśmy dużo, obżerałyśmy się słodyczami i byłyśmy na lodowisku. I chyba właśnie od tego lodowiska boli mnie kolano, mięśnie w łydkach, i mam katar i kaszel. Przeziębienie?

Sobota zleciała błyskawicznie, a dziś odpoczywam i leniuchuję. Poszłam tylko do Kościoła, a potem wbiłam się pod kocyk i leżę tak sobie aż do teraz.

Musze wreszcie wybrać się na uczelnię po naklejkę przedłużającą ważność legitymacji. Został mi tydzień na ogarnięcie tego.
I muszę pojechać na pocztę.
I kupić jeansy, bo dziś ledwo się zmieściłam w czarne rurki. Albo się sprały, albo przytyłam.
I posprzątać przed Świętami.

I nic mi się nie chce. Nic oprócz wiosny.