Do "Like To Know Who I Am"

Skoro tak lubisz czytać naszego bloga to kierujemy specjalnie do Ciebie kilka słów.
Szkoda nam Ciebie, dziewczyno. Szkoda, ze Twoje życie nie jest na tyle interesujące, że interesujesz się naszym. Szkoda, ze brak w Tobie kultury i ODWAGI przede wszystkim. Skoro nas znasz, to czemu nie podejdziesz i nie powiesz nam prosto w oczy, że "życzysz nam śmierci"? Anonimowo łatwiej, tchórzu, co?

Zazdrościsz nam? To wielka szkoda, ze Ty nie jesteś taka szczęśliwa jak my, że nie masz wspaniałej rodziny, rodzeństwa, że nie układa Ci się w życiu.

Przykre jest tylko to, że tacy ludzie istnieją, tacy zawistni, chamscy, wredni.

Nie damy Ci tej satysfakcji i nie przestaniemy pisać bloga. Czytaj go sobie, czytaj! Niech Cię żal ściska, że nigdy nam nie dorównasz.

Ach, i jeszcze jedno. Jeszcze jeden taki komentarz i sprawa wyląduje na policji. Skoro nas tak dobrze znasz, to powinnaś wiedzieć, że takich spraw tak nie zostawiamy. Więc wara od nas, albo jesteś namierzona.

Ale to już było...♥

Właśnie wczoraj, po siedmiu latach nauki, skończyłam szkołę podstawową. To były wspaniałe lata spędzone z cudownymi ludźmi. Strasznie było mi szkoda pożegnać niektórych na zawsze... Z innymi zobaczę się za kilka lat, albo spotkam ich gdzieś na ulicy. A z jeszcze innymi będę chodziła do jednej szkoły, więc będę się z nimi widywała. W każdym razie trudno tak po prostu tą szkołę opuścić, bo jakby nie patrzeć, spędziłam tu ponad połowę  mojego życia, tutaj poznałam pierwsze koleżanki i kolegów, tu się wychowałam. Dla niektórych było to miejsce znienawidzone, ale niesie ze sobą mnóstwo wspomnień dobrych i złych chwil. Niesamowite, jak ten czas szybko zleciał! Przecież jeszcze całkiem niedawno byliśmy takimi małymi szkrabami, a teraz już jesteśmy absolwentami szkoły! Może nie zawsze chciało mi się iść do szkoły i uczyć się, ale na pewno będę podstawówkę dobrze wspominać :)
A teraz o tym, co osiągnęłam ciężką pracą, z pomocą rodziców i nauczycieli. Kończę szkołę ze średnią ocen 5.64 i jestem w gronie trzech najlepszych uczniów! Właściwie, jest to najlepsza średnia w szkole, ma taką też jedną z moich koleżanek, co oznacza, że nieoficjalnie obie zostałyśmy prymuskami szkoły :) W naszej klasie aż 10 osób ma świadectwo z czerwonym paskiem, czyli wypadliśmy bardzo dobrze. Ogólnie to nasza klasa chyba nieźle się uczyła. Nie sposób wymienić nasze wszystkie osiągnięcia naukowe, artystyczne i sportowe (a sportowców w klasie mamy świetnych!). Ciężko było mi pożegnać się z tym wszystkim. To było i już więcej nie wróci. Teraz zaczyna się nowy rozdział z naszego życia: gimnazjum. Myślę, że będzie fajnie. Poznam nowych ludzi, nauczę się nowych rzeczy, będę zawsze miała przy sobie Olę, z którą mogę się pośmiać i popłakać :D Będzie dobrze!

N. <3

P.S. Dzisiaj po południu egzamin w szkole muzycznej (znów przełożony). Trzymajcie kciuki ;*

Góry.

To jest zdjęcie sprzed roku.

Wakacyjne, górskie. I takie pozytywne.

W tym roku będziemy zdobywać morze.

<3

Sesja. System Eliminacji Studentów Jest Aktywny.

Sesja trwa cały rok - taki jest urok studiów zaocznych. Tu zawsze jakiś egzamin się przeciągnie, przełoży, tu jakaś poprawka, jakiś kolos. W ten sposób ciągle są zaliczenia.
W ten weekend zaliczyłam ćwiczenia z biologicznych podstaw zachowania i pisałam nieszczęsną poprawkę z metodologii (wyniki mają być do końca tygodnia. W sobotę egzamin z socjologii. W niedzielę zaliczenie kursu pierwszej pomocy, kolokwium z psychologii społecznej i egzamin z genetycznych uwarunkowań zaburzeń zachowania. Ostatni egzamin 6. lipca. Nie ma lipy, jest hardcore. :)

Czekam na wakacje. Pojadę trochę do domku, potem Kraków i Częstochowa, Warszawa z Natulią i nasz spontaniczny wyjazd do Kątów Rybackich pod koniec lipca.
Wakacje, nadchodźcie!


W Warszawie zbiera się na burzę. Właśnie lunęło. Ostatnio śpię przy otwartych oknach, jednak przy takim hałaśliwym deszczu i grzmotach nie wysypiam się... Bardzo nie lubię burz. Bardzo.

Sto lat, kochanie!

♥

Urodziny

Cześć! Wita Was już trzynastolatka :) Mam dzisiaj urodziny. Mama zrobiła pyszny tort czekoladowy z truskawkami, którego zjedliśmy już połowę. Dzisiaj po południu poszłam do Oli i wspaniale spędziłyśmy czas. Potem zadzwoniła moja przyjaciółka Agatka. Ona także pamiętała o moich urodzinach, chociaż mieszka na drugim końcu Polski i jeszcze nigdy nie widziałyśmy się na żywo! Złożyła mi życzenia oraz nagrała piękną piosenkę z dedykacją dla mnie na iSingu. Cudownie :)
Teraz wróciłam do domu, i co widzę? Nawet wujek Google o mnie pamięta!

A jutro znów... Powrót do szarej codzienności. Szkoła, próby na zakończenie roku, pianino, przygotowania do egzaminu. Wszystko po staremu...

N. ♥

Gimnazjum.

Strasznie mi głupio zostawiać bloga samego na 12 dni. Ale niestety, dzisiaj i wczoraj miałam egzaminy do gimnazjum plastycznego, do których musiałam dobrze się przygotować. To znaczy, że musiałam kilka godzin dziennie siedzieć nad zwierzątkami z origami, aby umieć pokazać cokolwiek.

Szkoła mi się podoba. Na korytarzach stoją szafki i wygodne fotele dla uczniów, z głośników gra muzyka. Panuje całkiem miła atmosfera. 

Wczoraj mieliśmy egzaminy z malarstwa i rysunku, było trzeba przedstawić martwą naturę. Dzisiaj były kompozycje przestrzenne np. origami. Wszyscy zrobili bardzo fajne prace i otrzymali dużo punktów za cały egzamin (ja 29,5 pkt/30 pkt). Mi tylko z malarstwa ucięto pół punkta, z rysunku i rzeźby miałam max ;) A swoją drogą, nie wiem dlaczego tworzenie przestrzennych zwierząt z papieru jest nazywane rzeźbą. Nieważne,wszyscy, a jest nas tylko dziewięcioro (8 dziewczyn i 1 chłopak) zostali przyjęci do gimnazjum :) Już na początku lipca czeka nas pięciodniowy plener w muzeum, z którego dostaniemy oceny. 

Uff, ten egzamin już za mną. Teraz tylko skończyć szkołę muzyczną i już luzik ;))

N. <3

Plastycznie.

Dzień dobry! Pewnie kilkoro z Was już wie, że moją drugą pasją, zaraz po muzyce, jest rysowanie. Właśnie dlatego wybieram się do gimnazjum plastycznego. Rysuję już odkąd pamiętam. W domu mam może z tysiąc zarysowanych przeze mnie kartek, głównie postaciami, z początku trochę koślawymi, a później już bardziej przypominającymi ludzi. Ale tak dla siebie to każdy może rysować. Ja, z racji tego, że już za kilka dni egzaminy do gimnazjum, zaczęłam traktować sprawę poważnie, bo przecież coś tam trzeba porządnego narysować. A więc ćwiczę. Zazwyczaj rysuję z pamięci, ale nie jeden raz słyszałam, że powinno się mieć jakiś wzorzec, że na coś powinno się patrzeć, rysując. Dla mnie takim wzorcem są bardzo fajne instrukcje step-by-step, których w internecie pełno, a można dzięki nim łatwo krok po kroku narysować nawet trudne obiekty.
Wczoraj miałam trochę weny twórczej, którą wykorzystałam na stworzenie dwóch rysunków. Pierwszy, narysowany kredkami akwarelowymi, przedstawia papugę. Drugi to czerwony ptaszek z gry Angry Birds, namalowany pastelami suchymi. Może nie są to jakieś wspaniałe dzieła, ale cieszy mnie to, że narysowałam je sama i nie są przerysowane. A zresztą, sami zobaczcie ;)

N. ♥

Do pracy!

 

Koniec tego dobrego. 

Jutro do pracy, rodacy! :)

;)

Dzisiejszy dzień nie jest jakiś nadzwyczajny, mimo że to Dzień Dziecka. Przez kilka lat zdążyłam zauważyć, że w naszej rodzinie nie obchodzi się go tak jak urodzin czy imienin. Bez żadnych prezentów i życzeń, po prostu normalnie. Chyba tylko pomyślę sobie w ten dzień, że jeszcze przez kilka lat będę dzieckiem. Oczywiście, dla moich Rodziców całe życie będę dzieckiem, ale pełnoletnia będę dopiero za parę lat, i dobrze. Pewnie większość moich rówieśników chciałaby już być dorosła, ale ja cieszę się z tego, że nie jestem. Nie mam tylu obowiązków, co dorosły człowiek, mam sporo wolnego czasu. A taki dorosły? Żyje w biegu, ma mnóstwo roboty, tak dużo, że aż nie wiadomo od czego zacząć. Właśnie dlatego fajnie, że jestem dzieckiem ;) I mimo, że ten dzień nie jest dla mnie szczególny, nic nie szkodzi złożyć życzeń rówieśnikom. Tak więc wszystkim dzieciom składam dzisiaj życzenia. Wszystkiego najlepszego i spełnienia marzeń! :)

A skoro o dzieciach mowa, to nie mogę się powstrzymać od wstawienia zdjęć moich kochanych dzieciaków :)

Helenka ♥

Antek ♥

Pozdrawiam wszystkich :)

N. ♥